Benutzer:Yttsjdorm

Gusienko, obudz dekodery DVB-t sie. Gdansk wita - uslyszalam przy uchu wotum Piotrka oraz otworzylam lekko oczy, mruzac je do momentu, az przyzwyczaily sie az do sztucznego, autobusowego swiatla. Niemalze calkowity wehikul opustoszal; poprawnie w jego wnetrzu zostalismy nic bardziej blednego ja zas Piotr. Skinelam glowa natomiast ziewnelam przeciagle, natomiast Nowakowski zasmial sie cicho, wstal sposrod miejsca zas podal mi rasia. Chwycilam ja a wyszlismy poprzednio nasz centrum lokomocji, przed ktorym siatkarze zrobili aktualnie niezle rozgardiasz. Spojrzalam na cebula, kto wskazywal godzine 4:35 natomiast wnikliwie westchnelam. Az do czego ja musze sie obowiazywac w tej pracy! Oparlam sie o Piotrka zas calkowicie czekalismy, az przy bagazniku zrobi sie iles luzu. Nowakowski przytulil mnie az do siebie, tudziez ego przymknelam oczy, wciagajac jego zapach. Jedyne o czym marzylam, owo bylo cieply prysznic tudziez lozko sposrod miekkim materacem. I bezsprzecznie Piotrek, az do ktorego moglabym sie przytulic. Jednak na to raczej nie moglam rachowac. Na bodajze nie na wyjezdzie sluzbowym. - Ej, zakochance! Idziecie? - zawolal Kosok, dziko chichoczac. Poslalam mu gromiace spojrzenie zas poczlapalam w srodku Piotrem, ciagnacym duet walizki, kto caly czas zagladal za sprawa skrzydlo i sprawdzal, jednakowoz by nie zasnelam na stojaco. Hotel, w ktorym dekodery DVB-t mielismy zamieszkiwac, byl dosyc elitarny. Po zdobyciu Mistrzostwa Jezyk ojczysty z wykorzystaniem Sovie, sponsorzy suto nas wspierali. W tej chwili przyjecie wprowadzala mnie w dretwica. Osobiscie nie bylam przyzwyczajona do takich luksusow, lecz wskutek pracy w Resovii bede mogla wprawdzie cokolwiek pozwiedzac. A owo w srodku na prozno. Mnie w zyciu nie byloby stac na takie wakacje... - Guska, slyszysz? - Piotrek pomachal mi karta przedtem nosem. - Idziemy az do naszego pokoju czy masz zamysl sterczec tedy za pomoca reszte dnia? - Idziemy... - mruknelam, niemniej po chwili dotarly do mnie slowa Nowakowskiego. Taka czas sposrod pewnoscia nie sprzyja mojemu mysleniu. - Kiedy owo az do naszego? Nie bedziemy mieszkali samodzielnie? - Nie, zapewne, iz wolisz osiedlic sie ze mna. Bedziesz zachwycona, gwarantuje - uslyszalam kolo ucha glos Bartmana tudziez wtem obrocilam sie, posylajac mu nienawistne spojrzenie. Od samego poczatku wkurza mnie ten wersja. Mysli, iz jest bozyszczem kobiet. Bodaj troszeczke sie pomylil... - Pod zadnym pozorem w zyciu - warknelam. - I nie zycze sobie takich komentarzy, jasne? - wsciekla, wbilam mu palec w klatke piersiowa dekodery DVB-t. - Tranquillo, Guska - Piotrek odciagnal mnie od chwili niego na pare metrow, tudziez Zibi w pospiechu udal sie za Grzeskiem z ktorym owo dzielil izba, mruczac blisko tym wiazanke niewybrednych przeklenstw ponizej moim adresem. - Co w ciebie wstapilo? Tymczasem on wrecz przeciwnie zartowal - zlapal mnie w ciagu ramiona oraz potrzasnal troche. - Wkurza mnie, caly czas rzuca jakies aluzje - odepchnelam jego dlonie. - A twoja osoba w zamian cos sposrod tym poczynic, wrecz przeciwnie sie nierozwaznie cieszyles, jakbym w ogole cie nie obchodzila - spojrzalam na niego sposrod wyrzutem, chwycilam walizke i ruszylam w strone windy. Zdenerwowal mnie, dupek pewien. W miejsce cokolwiek oznajmic, szczerzyl sie gdy pacan az do sera. Zupelnie wiedzial, ze nie przepadam za Bartmanem natomiast jego glupimi tekstami. Nie zareagowalam nawet na jego wolanie, podczas gdy drzwi windy zamykaly sie. Poczulam, podczas gdy lzy naplywaja mi do oczu. Zranil mnie. Sprawil mi przeklety zaloba a nawet nie byl wstanie przeprosic. Maszerujac za posrednictwem korytarz, dotarlo az do mnie, iz slusznie nie wiem, w jakim pokoju zostalismy ulokowani. W kacie korytarza zauwazylam sliczna, skorzana sofe i cokolwiek myslac, ruszylam w jej kierunku, zeby chwila w przyszlosci zasiasc na niej. Oparlam glowe a przymknelam nieco oczy, zas lzy potem splywaly mi po policzkach, widac rozmazujac make-up az do brody.