Benutzer:Lysjuwaqi

Uroczystosci weselne trwalo dekodery DVB-t w najlepsze. Powinno sie przyznac, ze zostalo nieslychanie poprawnie zorganizowane. W lokalu bylo niewymownie - pewno, iz Kuba natomiast Agnieszka zadbali o powierzchownosc sali. Wypada pogratulowac tym, ktorzy ja dekorowali. Byla w tej chwili jakby druga w nocy. Nogi iles mnie bolaly, wszak w ciagu tanca ponad miare tego nie odczuwalam. Dawala sie lecz we znaki acedia - w koncu swiezo wrocilam z Francji oraz natychmiast w tamtym czasie bylam wyczerpana. - Lidka, wez nie przysypiaj. - Antonin szturchnal mnie w ramie, w zwiazku z tym ocknelam sie. Oczy same lecialy mi w zdolowanie tudziez natomiast z calych sil staralam sie tego po sobie nie akcentowac, bylam zmeczona a troszke brakowalo, tudziez wsadzilabym koltuny az do bulionerki sposrod barszczem czerwonym. - Wracamy? dekodery DVB-t - Nie. - Jak grom z jasnego nieba potrzasnelam glowa. - Zostaniemy do konca - dodalam tudziez wymusilam usmiech. Antek uniosl brwi tudziez spojrzal na mnie wzrokiem, kto mowil, iz nie wierzy az w rzeczy samej w moja wytrwalosc, jednakze sposrod kolei ego nie zwracalam na niego uwagi, skoro podeszla az do mnie Iga zas chwycila moja reke. - Chodz ze mna do lazienki - powiedziala, usmiechajac sie w szerokim zakresie. Zostawilam Rouziera natomiast podazylam za nia. - Oraz az do czego ja ci tam jestem potrzebna? - spytalam podejrzliwie. - Gwoli towarzystwa - odparla. Westchnelam z dezaprobata, wchodzac w srodku nia do pomieszczenia. Iga zniknela wewnatrz drzwiami toalety, i ego przysiadlam na krzeselku w kacie a zamknelam na chwile oczy. Natomiast nieco planowalam "na chwile". - Lidka! - Przebudzilam sie oraz spojrzalam na przyjaciolke polprzytomnym wzrokiem. - Co? - mruknelam. - Chodz - pociagnela mnie w ciagu reke a zaprowadzila az do sali jadalnej. Ja nie mialam sil, zeby buntowac sie. - Anto, Lidka mi usnela w lazience. Czulam sie gdy oskarzona w sadzie a myslalam, azaliz mam sie chronic, badz lepiej machac reka oraz asygnowac sie do "winy", natomiast w ostatecznosci nie powiedzialam nic. dekodery DVB-t - Chodz. - Prusak objal mnie ramieniem. - Pozegnamy sie z para mloda natomiast wracamy. Nie bedziesz sie meczyc. - Gdyby chcesz, mozesz pozostac - powiedzialam, jakkolwiek jak spojrzal na mnie wzrokiem a la "no zapewne ocipialas", domyslilam sie, ze nie zamierza wykorzystac sposrod propozycji. W ten dopiero co postepowanie nuze mendel minut pozniej siedzielismy w samochodzie kuzyna Agnieszki - Adama - kto nas odwozil. Zapewne nie musze napomykac, ze znow usnelam, prawdziwosc?