O literaturze b00e58

W Panu Tadeuszu miano wyraźnie wskazuje czytelnikowi, że główną plus pierwszoplanową postacią poematu ma egzystować Tadeusz. Atoli w ciągu lektury okazuje się, że dodatkowo niego pojawia się nadzwyczaj mrowie innych postaci, jednakowo jak płeć brzydka ważnych, co więcej ważniejszych. Na wstępny projekt pierwotny wysuwa się wyjątkowo niezwykły księżulek Owad, kto furt budzi zainteresowanie czytelnika: nie jak wiadomo kim jest, po kiego chuja pojawia się zwłaszcza w ważnych momentach akcji oraz czemu jest w taki sposób mocno związany spośród rodziną Sopliców. Odpowiedzi na te pytania pojawią się w dużym stopniu później, jak następuje "samoujawnienie" księdza. Natomiast permanentnie skryba sygnalizuje z trudem pewne wątki z biografii postaci, aby podarować czytelnikowi powód do snucia hipotez. Mickiewicz zastosował tak technikę ciągłej retardacji rozpoznania, w przeciwnym wypadku mówiąc: rozkładania aktu rozpoznawczego na szereg migawkowych obrazów, które mogą zaprzątać jakieś przypuszczenia czytelnikowi. Obiekt główny samej retardacji to wywołanie napięcia akcji, aż do kulminacyjnego rozwiązania zagadki: Jam jest Jacek Soplica[24] - mówi ks. Robak aż do Klucznika. Następuje skrucha, wyznanie win dodatkowo łaska, które stanowią - jak twierdzi Stępniewska[25] - wielką analogię do końcowej sytuacji w Iliadzie, gdzie Achilles z trudem przebacza Hektorowi zabójstwo Patroklosa, swojego najlepszego przyjaciela. Na takiej samej zasadzie Gerwazy przebacza Jackowi Soplicy mord Stolnika. Tak również wieszcz zużytkował w akcie konania księdza Robaka dwójka rozwiązania strukturalne - jedno z Iliady, drugie z Odysei. Samoujawnienie Odysa jest na kształt dla samoujawnienia Jacka, łaska Hektorowi na mocy Achillesa jest przeciwnie zaś modelem dla przebaczenia Jackowi na mocy Gerwazego.