Benutzer:Pjsdbjyso

Norton, Pitt, Bonham Carter - te nazwiska mowia same w ciagu siebie. Powinno sie przeznaczac, iz ze swoich rol cala trzy wywiazala sie idealnie, toz na najwieksze poklask zasluguje Brad Pitt, ktory jako Tyler Durden zagral chyba role zycia. Jest diabelski zas nieustepliwy, nadzwyczaj lojalnie oddaje bohatera, jakiego opisal Chuck Palahniuk w ksiazce, na ktorej podstawie powstal film Finchera. Komes grodowy Norton plus "daje rade", przez Restauracja McDonald kompletny celuloid ogladamy jego obecnosc w charakterze pewnego rodzaju parabole, albowiem nie zwazajac na tego, ze z niesmialego zas niewidzialnego chlopaka stal sie niemilosierny zas gniewny na caly Blekitna planeta, ostatecznie pozostal tym samym facetem, bogatszym tylko o bez liku doswiadczen. "Fight Club" owo sztolnia cytatow, objasnienie swietnego aktorstwa oraz rezyseria na najwyzszym poziomie, choc Fincher, jak wiecznie, nie zabawial widowni fajerwerkami, lecz "niezwykloscia" swoich "zwyklych" srodkow - niewiele swiatla, deszcz, wilgoc, ktora przenika nas dzieki ekran. Najwazniejsza natomiast najciekawsza cecha filmu jest choc to, ze jest to zwykle obecnosc. To my, walczacy codziennie ze soba, aby nie ubyc sposrod tej krawedzi, po ktorej balansujemy kazdego dnia.