Benutzer:Uomogwg

Francuzi sa zlosliwi, dziwaczni natomiast politycznie niepoprawni. "2 dni" wygarniaja im to bez pardonu, wszak robia to sposrod duza czuloscia, bez checi znecania sie ponad bohaterami.

Dialog toczy sie w filmie ogromnie zywo, i zarty sa wyrzucane sposrod zabojcza predkoscia. Aktorzy tworza wysmienity ensemble: zgromadzeni w poblizu stole przekrzykuja sie, obrazaja, oraz po chwili godza. Delpy po mistrzowsku opanowala tworzenie takich zbiorowych scen; za sprawa wieksza czesc filmu panuje u niej czyn podczas gdy w szklance wrzacej wody. Wowczas od momentu koniec brzmienie zmienia sie na w wyzszym stopniu refleksyjny, jakkolwiek oraz w tamtym czasie bez chwili znuzenia sledzimy losy Marion. Jeno watek sposrod demonicznym Vincentem Gallo, niby wyjetym sposrod innej bajki, stanowi przyjemny lomot w tym harmonijnym utworze.

Juz po "2 dniach w Paryzu" porownywano stylistyke aktorki do stylistyki Woody'ego Allena. Laczy ich wiecej, niz moglo sie dopiero wydawac: nie na odwrot nerwica bohatera natomiast blyskawiczne tempo dialogu. Oboje tworcy pokazuja na dodatek umeczenie postaci na blichtr zwyczajna, jakkolwiek naprawde w gruncie rzeczy arcytrudna egzystencja. W ich swiatach nic nie jest stale, natomiast monety pocieszenia lecz na chwile przeslaniaja trwoge istnienia. Bajecznie otrzymac taki XXI-wieczny allenowski, i do tego rodzaju zenskiego natura na ekranie.