Benutzer:Lktdvrnnz

Uroczystosci weselne trwalo dekodery DVB-t w najlepsze. Nalezy przyznac, ze zostalo nader prawidlowo zorganizowane. W lokalu bylo rewelacyjnie - chyba, iz Kuba zas Agnieszka zadbali o powierzchownosc sali. Wypada pogratulowac tym, ktorzy ja dekorowali. Byla juz w pewnym sensie druga w nocy. Nogi troche mnie bolaly, jednak w ciagu tanca przesadnie tego nie odczuwalam. Dawala sie atoli we znaki sennosc - w koncu w ostatnim czasie wrocilam z Francji i juz wowczas bylam wyczerpana. - Lidka, wez nie przysypiaj. - Antonin szturchnal mnie w skrzydlo, dlatego ocknelam sie. Oczy same lecialy mi w dno natomiast niemniej jednak z calych sil staralam sie tego po sobie nie pokazywac, bylam zmeczona zas niewiele brakowalo, tudziez wsadzilabym czupryna az do bulionerki sposrod barszczem czerwonym. - Wracamy? dekodery DVB-t - Nie. - Ni stad ni zowad potrzasnelam glowa. - Zostaniemy do konca - dodalam i wymusilam usmiech. Antek uniosl brwi zas spojrzal na mnie wzrokiem, kto mowil, ze nie wierzy az w rzeczy samej w moja konsekwencja, toz sposrod kolei ja nie zwracalam na niego uwagi, skoro podeszla az do mnie Iga tudziez chwycila moja reke. - Chodz ze mna do lazienki - powiedziala, usmiechajac sie szeroko. Zostawilam Rouziera zas podazylam w srodku nia. - I do czego ja ci w owa strone jestem potrzebna? - spytalam podejrzliwie. - W celu towarzystwa - odparla. Westchnelam sposrod dezaprobata, wchodzac wewnatrz nia do pomieszczenia. Iga zniknela za drzwiami toalety, i ja przysiadlam na krzeselku w kacie a zamknelam na chwile oczy. Tudziez dosc planowalam "na chwile". - Lidka! - Przebudzilam sie tudziez spojrzalam na przyjaciolke polprzytomnym wzrokiem. - Co? - mruknelam. - Chodz - pociagnela mnie w ciagu reke a zaprowadzila az do sali jadalnej. Ja nie mialam sil, zeby przeciwstawiac sie. - Anto, Lidka mi usnela w lazience. Czulam sie jak oskarzona w sadzie a myslalam, badz mam sie bronic, azaliz lepiej odpuscic i przeznaczac sie az do "winy", oraz w ostatecznosci nie powiedzialam nic. dekodery DVB-t - Chodz. - Karaluch objal mnie ramieniem. - Pozegnamy sie sposrod para mloda i wracamy. Nie bedziesz sie meczyc. - Jesli chcesz, mozesz zostac - powiedzialam, natomiast podczas gdy spojrzal na mnie wzrokiem a la "no niechybnie ocipialas", domyslilam sie, iz nie zamierza posluzyc sie sposrod propozycji. W ow wlasnie modus natychmiast pietnascie minut nadal siedzielismy w samochodzie kuzyna Agnieszki - Adama - ktory nas odwozil. Pewnie nie musze bakac, iz znowuz usnelam, prawda?