HildyEdward488

Nie każdy wie, że cieniste powierzchnie w naszym zieleńcu możemy z sukcesem zagospodarowaćspożytkować. Pomogą nam w tym iglaki. Istnieje pośród nich wiele odmian lubiących cień. Również powierzchnie pod drzewami mogą zostać zagospodarowane przez owe odmiany krzewów. Należy dobrać gatunki niskie, z płożącym pokrojem lub karałowate o kulistych kształtach. Trzeba jedynie wziąć pod rozwagę stan wilgotności gleby. Na pierwszym miejscu plasuje się mikrobiota syberyjska. To nieduży i rozgałęzionykrzak, który wyrasta do 40 cm. Zielone i miękkie igły brunatnieją w czasie zimy. Pod drzewami świetnie się sprawuje cis pospolity, a cis średni nadaje się na żywopłoty w zacienionych miejscach. Żywotnikowiec japoński to jeszcze jeden iglak, który nie boi się cienia. W swojej ojczyźnie był sadzony dookoła świątyń. Ta karłowata odmiana jest okrągła i świetnie nadaje się także do uprawy w doniczkach. Należy jednak pamiętać, że żywotniki nie tolerują stojącej wody. Choina kanadyjska również lubi zacienione powierzchnie. Pochodzi rodem z Ameryki Północnej (symbol stanu Pensylwania). Igły mają kolor ciemnozielony na wierzchu, z niebiesko-białymi porami na spodzie. Iglaki te formują zagęszczone, kopulaste formy. Choiny, w porównianiu z cisami, lepiej akceptują wilgotne podłoże. Można pomyśleć także o gatunkach cyprysika tępołuskiego, który wszakże nie lubi całkowitego cienia, ale daje sobie idealnie radę w miejscach, gdzie wczesnym rankiem i późnym popołudniem dostają się promienie słoneczne. Podczas upałów trzeba je nawadniać. Szkodzi im także susza panująca zimą. Jak widać, nawet w cienistym miejscu możemy cieszyć się ozdobnymi krzewami, używając każdą przestrzeń zieleńca czy podwórka.